Yerli Pırasa (Kalem) Tohumu (100 Adet)

FOTOLARDA FARKLILIK OLABİLİR

Pırasa, soğan ailesinden gelen ve ülkemizde kış aylarının vazgeçilmez sebzelerinden biridir. Atalık ve yerli tohumlardan elde edilen pırasalar, hem lezzet hem de dayanıklılık bakımından modern hibrit çeşitlere göre çok daha üstün özellikler gösterir. Farklı bölgelerde yetiştirilen yerli pırasaların tadı, kalınlığı ve rengi değişiklik gösterebilir. Pırasa yemeklik, zeytinyağlı ve çorbalık olarak kullanılır. Toprakta uzun süre kalabildiği için amatör bahçelerde de severek yetiştirilir.

İKLİM – TOPRAK

Pırasa serin iklim sebzesidir. Ilıman bölgelerde sonbaharda ekilerek kış boyunca hasat edilebilir. Soğuklara oldukça dayanıklıdır. Don olan bölgelerde dahi kökleri toprakta kalabilir. Yüksek sıcaklıklarda gelişimi yavaşlar, yapraklar gevrekliğini kaybedebilir.

Organik maddece zengin, derin işlenmiş, geçirgen ve humuslu topraklar pırasa yetiştiriciliği için idealdir. Hafif killi-tınlı yapıda, su tutma kapasitesi olan ama suyu da bünyesinde hapsetmeyen topraklar tercih edilmelidir. Ağır, kireçli ya da tuzlu topraklarda gelişim yavaş olur.

TOHUM

Pırasa genellikle fide yöntemiyle yetiştirilir. Atalık pırasa tohumları, bölgesel çeşitliliğe göre farklı şekil, renk ve kalınlığa sahiptir. Yerli tohumdan elde edilen pırasalar daha lezzetli ve sağlıklıdır.

Tohumlar fide yastığına ya da viyole ekilerek yetiştirilir. Çimlenme süresi 10-15 gün civarındadır. Fideler 10-15 cm boya ulaştığında, kalem kalınlığını aldığında bahçeye şaşırtılır.

TOPRAK HAZIRLIĞI VE TOHUM EKİMİ

Pırasa ekilecek alan, ekimden 1-1.5 ay önce yanmış çiftlik gübresi ile derinlemesine işlenir. Toprakta organik madde oranı ne kadar yüksekse pırasanın beyaz kısmı da o kadar uzun olur.

Fide dikimi yapılacaksa:

• Sıra arası: 30–40 cm

• Sıra üzeri: 10–15 cm

• Derin hendekler açılarak fideler bu kanallara dikilir. Beyaz sap kısmının uzun olması için fideler 10–15 cm derinliğe gömülür.

Fideler dikildikten sonra mutlaka can suyu verilmelidir. Üzerine hafif toprak bastırılarak köklerin hava alması önlenir.

BAKIM İŞLERİ

Fideler toprağa tutunduktan sonra birkaç kez çapalama yapılır. Her çapalama sırasında pırasaların boğazları doldurulur, böylece beyaz kısmı uzatılır. Toprak gevşek tutulmalı, yabancı otlar temizlenmelidir.

Pırasa besin maddesi isteyen bir bitkidir. İki haftada bir sıvı gübre (kompost çayı, solucan suyu vb.) verilmesi gelişimi hızlandırır.

SULAMA

Pırasa düzenli sulama isteyen bir sebzedir. Özellikle fide döneminde toprak sürekli nemli tutulmalıdır. Gelişme döneminde ise haftada bir sulama yeterlidir. Aşırı sulamadan ve su birikmesinden kaçınılmalıdır.

Toprak kurudukça su verilmeli, her sulamadan sonra yüzey kabartılarak toprağın hava alması sağlanmalıdır.

HASTALIK VE ZARARLILAR

Pırasada en çok görülen zararlılar soğan sineği, yaprak biti ve mantar hastalıklarıdır. Atalık tohumlar, hastalıklara karşı daha dirençli yapıdadır.

Doğal koruma yöntemleri:

• Soğan sineğine karşı nane, sarımsak veya acı biber spreyi uygulanabilir.

• Yapraktaki mantar belirtileri görülürse, doğal bakırlı ilaçlar ya da karbonatlı su kullanılabilir.

• Aynı yere her yıl üst üste pırasa ekilmemeli, münavebe uygulanmalıdır.

HASAT ZAMANI

Pırasa, ekimden yaklaşık 90–120 gün sonra hasat edilebilir. Beyaz kısmı yeterince kalınlaştığında elle veya çapa yardımıyla kökten çıkartılarak hasat edilir.

Hasat edilen pırasalar topraktan çıkarıldıktan sonra yapraklarının bir kısmı alınarak saklanabilir. Soğuk hava ve nemli kum ortamında uzun süre dayanabilir.