Amatör bir bahçeci için sebze yetiştirmek son derece keyifli bir uğraştır. Önceleri 3-5 fide domates biber, belki de bir köşeye ekilen maydanoz tohumları ile başladığımız bu merak zamanla vazgeçilmez bir hobi haline gelir. Yetiştirdiğimiz ürünleri elimizle toplamak, bunları ailemize ve dostlarımıza sunduğumuzda aldığımız iltifatlar büyük gurur kaynağı olduğu gibi, yeni çeşitler denemek için bizi heveslendirmeye yetip, artar.
Doğal lezzetlere hasret kaldığımız günümüzde dalından koptuğu anda tüketebileceğimiz sebzeler hem sağlık hem de damak tadımız açısından bulunmaz bir lüks olacaktır. Sebzeleri dondurarak, kurutarak, salça, turşu veya konserve yaparak değerlendirmek de işin başka bir keyifli ve faydalı yönüdür.
Sebze yetiştiriciliği zevkli ve dinlendirici bir uğraştır. İşinizin ve gününüzün yorgunluğunu ve stres atmak için bire birdir. Ayrıca kendi yetiştirdiğimiz sebzeleri iyice büyüyüp kartlaşmadan koparabilir, onları en körpe haliyle soframıza getirebiliriz.
Bitki yetiştirmek isteyip de yeterli bilgisi olmayanların cesaretlerini toplayıp bir yerden başlamaları gerekmektedir.
Bu hobinin tek mahzurlu yönü manavdan alınan sebzelerden artık bir tat alamayacak olmamızdır.
Her işte olduğu gibi sebze yetiştirmenin bir takım önemli kuralları vardır. Toprağın hazırlanmasından başlayarak, yetiştirmenin her aşamasında zamanlama son derece önemlidir. Ekim, dikim, çapa, sulama , ilaçlama , ürünün toplanması gibi işlemler daima en uygun zamanda yapılmalıdır.
Sebzeler çok kısa sürede büyür ve ürün verirler. Bu durum emeğimizin karşılığını kısa sürede almamız açısından çok güzeldir. Ancak bu süre zarfında yoğun bir bakım ve ilgi gerektirirler.